Newsletter subscribe
Tag: Quasar

ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#44 บทที่ 6 หลุมดำ : การค้นพบควาซาร์และพัลซาร์

Posted: 24/08/2022 at 13:11   /   A Brief History of Time, Universe

หลุมดำ (Black holes) เป็นหนึ่งในกรณีที่ค่อนข้างน้อยในประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์ ซึ่งทฤษฎีได้รับการพัฒนาอย่างละเอียดเพื่อเป็นแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ก่อนที่จะมีหลักฐานจากการสังเกตว่าทฤษฎีการมีอยู่ของหลุมดำนั้นถูกต้อง อันที่จริงสิ่งนี้เคยเป็นข้อโต้แย้งหลักของฝ่ายตรงข้ามที่ปฏิเสธการมีอยู่ของหลุมดำ: เราจะเชื่อในวัตถุที่มีหลักฐานเพียงอย่างเดียวได้อย่างไร การคำนวณในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปที่น่าสงสัย? อย่างไรก็ตาม ในปี 1963 มาร์เทน ชมิดท์ (Maarten Schmidt) นักดาราศาสตร์จากหอดูดาวพาโลมาร์ในแคลิฟอร์เนีย ได้ทำการวัดการเลื่อนไปทางแดง (redshift) ของวัตถุคล้ายดาวจางๆ หรือแหล่งกำเนิดคลื่นวิทยุที่เรียกว่า 3C273 (แหล่งที่มาหมายเลข 273 อยู่ในแค็ตตาล็อกที่สามของเคมบริดจ์) เขาพบว่าการเลื่อนไปทางแดงสูงเกินไปที่จะเกิดจากความโน้มถ่วง ถ้ามันเป็นการเลื่อนไปทางแดงอันเนื่องจากความโน้มถ่วง (Gravitational redshift) วัตถุจะต้องมีมวลมากและอยู่ใกล้เรามากจนไปรบกวนการโคจรของดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่าการเลื่อนไปทางแดงเกิดจากการขยายตัวของจักรวาล ซึ่งหมายความว่าวัตถุนั้นต้องอยู่ห่างออกไปในระยะทางไกลมาก และการที่เรามองเห็นมันได้ในระยะไกลเช่นนี้ แสดงว่าวัตถุนั้นจะต้องสว่างมาก นั่นหมายความว่ามันต้องปล่อยพลังงานจำนวนมหาศาลออกมา กลไกเดียวที่วัตถุจะผลิตพลังงานปริมาณมากมหาศาลเช่นนี้ ดูเหมือนจะเป็นสาเหตุมาจากการยุบตัวอันเนื่องมาจากความโน้มถ่วง (gravitational collapse) ไม่ใช่แค่ดาวฤกษ์ที่ยุบตัวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงพื้นที่ส่วนกลางทั้งหมดของกาแล็กซีด้วย มีการค้นพบ “วัตถุกึ่งดาว (Quasi-stellar objects)” หรือควาซาร์ (Quasars) ที่คล้ายคลึงกันจำนวนหนึ่ง ซึ่งพวกมันทั้งหมดมีการเลื่อนไปทางแดงขนาดใหญ่ แต่พวกมันทั้งหมดอยู่ไกลเกินไป ดังนั้นจึงยากต่อการสังเกตที่จะให้หลักฐานที่แน่ชัดของหลุมดำ   ควาซาร์ (Quasar) ควาซาร์ […]

No Comments read more