ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#52 บทที่ 8 กำเนิดและชะตากรรมของจักรวาล : การสังเคราะห์นิวเคลียสและการเกิดอะตอม (Nucleosynthesis & Recombination)

ที่บิกแบง จักรวาลมีขนาดเป็นศูนย์และร้อนอย่างไม่มีสิ้นสุด แต่เมื่อจักรวาลขยายตัว อุณหภูมิก็ลดลง หนึ่งวินาทีหลังจากบิกแบง อุณหภูมิจะลดลงเหลือประมาณหมื่นล้านองศา อุณหภูมินี้อยู่ที่ประมาณพันเท่าของอุณหภูมิในใจกลางดวงอาทิตย์ ซึ่งอุณหภูมิสูงพอๆ กับอุณหภูมิในระเบิดไฮโดรเจน (H-bomb) ในช่วงเวลานี้ จักรวาลจะมีโฟตอน อิเล็กตรอน และนิวตริโนเป็นส่วนใหญ่ (อนุภาคที่เบามากซึ่งได้รับผลกระทบจากแรงนิวเคลียส์อย่างอ่อนและแรงโน้มถ่วงเท่านั้น) และปฏิอนุภาคของพวกมัน รวมทั้งโปรตอนและนิวตรอนบางตัว ในขณะที่จักรวาลขยายตัวและอุณหภูมิลดลง อัตราที่คู่อิเล็กตรอน/แอนติอิเล็กตรอนถูกสร้างขึ้นในการชนกันจะลดลงต่ำกว่าอัตราที่พวกมันถูกทำลายโดยการทำลายล้าง ดังนั้นอิเล็กตรอนและแอนติอิเล็กตรอนส่วนใหญ่จะทำลายล้างซึ่งกันและกันเพื่อผลิตโฟตอนมากขึ้น โดยเหลืออิเล็กตรอนเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น อย่างไรก็ตาม นิวตริโนและแอนตินิวตริโน (neutrinos-antineutrinos) จะไม่ทำลายล้างซึ่งกันและกัน เนื่องจากอนุภาคเหล่านี้มีปฏิสัมพันธ์กับตัวเองและกับอนุภาคอื่นๆ น้อยมาก ดังนั้นพวกมันควรจะยังคงอยู่ในปัจจุบัน หากเราสามารถตรวจจับพวกมันได้ มันจะให้ข้อมูลที่ดีของช่วงเริ่มต้นจักรวาลที่ร้อนจัด น่าเสียดายที่พลังงานของพวกมันในปัจจุบันนั้นต่ำเกินกว่าที่เราจะสังเกตได้โดยตรง อย่างไรก็ตาม นิวตริโนมีมวลเพียงเล็กน้อย จากการทดลองเมื่อเร็วๆ นี้ เราอาจสามารถตรวจจับพวกมันได้ทางอ้อม พวกมันอาจเป็น “สสารมืด” ซึ่งมีแรงดึงดูดเพียงพอที่จะหยุดการขยายตัวของจักรวาลและทำให้จักรวาลยุบตัวลงอีกครั้ง     Ed Sheeran & Travis Scott – Antisocial     อนุภาคผี “นิวตริโน” นิวตริโน (neutrino) เป็นหนึ่งในอนุภาคมูลฐาน […]