ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#57 บทที่ 8 กำเนิดและชะตากรรมของจักรวาล : ทฤษฎีโน้มถ่วงเชิงควอนตัม (Quantum Gravity)

ในการทำนายว่าจักรวาลเริ่มต้นอย่างไร เราต้องการกฎที่มีจุดเริ่มต้นแห่งเวลา หากทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป (Theory of general relativity) ถูกต้อง ทฤษฎีบทภาวะเอกฐาน (Singularity theorems) ที่โรเจอร์ เพนโรส (Roger Penrose) และผมทำงานร่วมกัน ได้แสดงให้เห็นว่าจุดเริ่มต้นของเวลาจะเป็นจุดที่มีความหนาแน่นและความโค้งของอวกาศ-เวลาเป็นอนันต์ ที่จุดนี้ (singularity) กฎทางวิทยาศาสตร์ที่รู้จักทั้งหมดจะพังทลายลง  บางคนอาจคิดว่ามีกฎใหม่ทางวิทยาศาสตร์ที่ภาวะเอกฐาน (singularity) แต่คงเป็นเรื่องยากมากที่จะกำหนดกฎดังกล่าวที่ภาวะเอกฐาน และเราจะไม่มีทางที่จะสังเกตว่ากฎเหล่านั้นจะเป็นอย่างไรที่จุดนี้ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ ทฤษฎีบทภาวะเอกฐานบ่งชี้จริงๆ ก็คือ สนามโน้มถ่วงจะรุนแรงมากจนผลกระทบจากความโน้มถ่วงเชิงควอนตัมกลายเป็นสิ่งสำคัญ: ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปไม่ใช่คำอธิบายที่ดีของจักรวาลอีกต่อไป ดังนั้นเราต้องใช้ทฤษฎีโน้มถ่วงเชิงควอนตัม (Theory of quantum gravity) เพื่ออธิบายช่วงเริ่มต้นของจักรวาล ดังที่เราจะได้เห็น ในทฤษฎีควอนตัม กฎทั่วไปทางวิทยาศาสตร์มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง รวมถึงจุดเริ่มต้นของเวลาด้วย: ไม่จำเป็นต้องตั้งกฎใหม่ทางวิทยาศาสตร์สำหรับภาวะเอกฐาน (singularity)  เนื่องจากในทฤษฎีควอนตัมไม่จำเป็นต้องมีภาวะเอกฐาน เรายังไม่มีทฤษฎีที่สมบูรณ์และสอดคล้องกันซึ่งรวมเอากลศาสตร์ควอนตัม (quantum mechanics) และแรงโน้มถ่วง (gravity) เข้าไว้ด้วยกัน อย่างไรก็ตาม เราค่อนข้างแน่ใจว่ามีคุณลักษณะบางอย่างที่ทฤษฎีเอกภาพควรมี หนึ่ง คือควรรวม “ผลรวมของประวัติศาสตร์ (Sum-over-histories)” […]